Arbeiders aller landen...

De hoofdrolspelers van “The Big Bang Theory” krijgen de komende drie jaar een miljoen dollar betaald, per aflevering. Per seizoen 24 afleveringen; tel uit je winst.

Plus een deel van de winst die hun werkgever maakt met de uitzendrechten wereldwijd en diverse memorabilia en andere commerciële activiteiten.

Naast opluchting heerst onder de fans ook wat verwarring en verontwaardiging. Waarom krijgen de vier overige hoofdrolspelers veel minder? (de mannen ‘maar’ een paar ton per aflevering, de dames ‘maar’  60.000 per aflevering)

Het veelgehoorde ‘excuus’ is dat de werkgever verschrikkelijk veel aan het programma verdient.

Degenen die daar voor een groot deel verantwoordelijk voor lijken te zijn, zouden daarvan moeten mogen profiteren. Klinkt niet onaardig.

Dus: arbeiders aller landen verenigt u en eis salaris naar omzet en winst uwer werkgever. 

balkonieren

Het balkon heeft een bloemenhoekje en de rest wordt ingenomen door kruiden en groenten.

Een enkel radijsje is geoogst en de erwten zullen niet lang meer op zich laten wachten. Sla en kruiden tieren welig. De wortels ook, maar het echte resultaat zit nog onder de grond, nog onzichtbaar.

En waar vorig jaar maar één triest tomatenplantje de voorkweek overleefde, staan nu twee bakken vol met tomatenplanten, die hopelijk helemaal vol komen te hangen met tomaatjes.

Altijd een fijn moment, met een kop koffie de ‘tuin’ inspecteren.

Zolder opruimen

Al weken spookt een tekst door mijn hoofd.
In gedachten wordt er hard aan geschaafd. Er vallen flinke spaanders. De vorm wordt steeds duidelijker. De scherpe randjes zijn bijna allemaal gladgeschuurd.
Het scheidingsboek ligt naast me. Met vulpen probeer ik straks de tekst op te schrijven. Een soort eindconclusie, zoals de afgelopen jaren al diverse eindconclusies zijn getrokken. Oké, tussentijdse evaluatie is een betere term, want met tijd, gebeurtenissen en groei zullen inzichten blijven veranderen.
Soms heb ik het nodig, iets op papier zetten. Zoiets als het opruimen van de zolder. Je maakt dozen leeg, bekijkt de inhoud, pakt ze opnieuw in en zet ze weer op zolder. Elke keer zet je ze verder naar achteren, achter steeds meer dozen met nieuwere ervaringen, belevenissen, gebeurtenissen.
En het schept ruimte.

Drukte

Zo raar, een agenda die langzaam vol druppelt.

Zo vol, dat er tijd gemaakt moet worden om nog te kunnen werken. Want er moet brood op de plank komen.

Waar voorheen met afspraken maken rekening ‘moest’ worden gehouden met een partner, hoef ik nu alleen maar rekening te houden met mezelf.

En dat is veel moeilijker.

Nut

Na een paar zeer drukke maanden zijn er nu opeens vrije dagen, zo af en toe.

Vrij is relatief, want er zijn wel dingen die moeten gebeuren.

Niet dringende dingen.

Van die uitsteldingen.

Die je liever niet doet.

En op het moment dat er weer dringende zaken afgehandeld moeten worden, is er even een vaag gevoel van spijt, dat het vrije moment niet is aangegrepen om iets nuttigs te doen.

Goed, dan ga ik nu iets nuttigs doen.

Denk ik.

Vroeg

Vijf uur ’s ochtends. Een enkele vogel laat zich horen.
Als de gordijnen opengaan, is het buiten nog donker.
Soms denk ik dat ik de enige ben die de vroege ochtend zo fijn vind.
In het licht van de lantaarns zie ik een man lopen. Alleen. Met de handen in de zakken.
Waarom zou hij daar lopen, op dat tijdstip? Kan hij niet slapen? Loopt hij gewoon een rondje door stille straten voor de buurt wakker wordt?
Mijn fantasie borrelt, zo op de vroege ochtend.
Pas later bedenk ik dat hij ook gewoon op weg kan zijn naar zijn werk.

Krantje lezen

Al sinds ik hier over de vloer kom, lees ik de krant van achter naar voren. Voorheen ploegde Ex als eerste door het nieuwskatern, terwijl ik het cultureel verantwoorde 2^e katern voor mijn rekening nam.

Voor vroege vogels als ik is de elektronische krant een geweldige uitvinding. Nog voor de krantenjongen uit bed rolt, sta ik koffie te zetten terwijl de krant op de tablet geladen wordt. En nog steeds wordt de krant van achter naar voren gelezen.

Vanochtend gooide de elektronica wat roet in het eten, het 2^e katern wilde niet goed laden. Dan maar de reguliere volgorde proberen, van voor naar achter lezen. 

Raar maar waar: dat leest niet lekker.